Wellicht kent mijn Femke ook dat gevoel: het gaat niet om de inhoud, maar om de macht. In de nieuwe raadszaal van Stichtse Vecht – in het oude gemeentehuis van Loenen – bleek de coalitie het machtsspel te spelen. Bij de keuze van het vergadermodel zijn meteen allerlei uitgangspunten van de coalitie overboord gegaan. Bestuurlijke vernieuwing,  bruggenbouwen en overbruggen van de kloof politiek-burgers zoals in het coalitieprogramma staan, kwamen even niet aan bod. En dat is jammer, want ik zag dat dit geen constructieve invloed had op partijen als PvdA, Groep Frank van Liempdt, Breukelen Beweegt, Maarssen Natuurlijk, Maarssen 2000 en natuurlijk op mijn eigen partij Duurzaam Stichtse Vecht. Volgens mij is dit een gemiste kans voor de coalitie. Als positief ingestelde optimist ga ik nu pogen of er ergens een samenwerking is te vinden tussen coalitie en oppositie om aan duurzaamheid te werken. Ik ga proberen om in april tot een voorstel te komen dat het papierverbruik van de raadsleden gaat minimaliseren. Nu zijn er 300.000 A4-tjes per jaar nodig om ons van informatie te voorzien. Dat zijn 40 bomen per jaar. Zou dat naar NUL kunnen?

Met pijn in het hart én met volle overtuiging heb ik gekozen om door te gaan voor de gemeente Stichtse Vecht. Lees mijn bericht aan de burgemeester hierover: oprichting Duurzaam Stichtse Vecht – def.

Ruim 15 jaar hou ik me nu bezig met duurzame ontwikkeling. Dat is nooit saai, meestal komen er verrassingen. Vaak positieve. Ook heb je er altijd anderen bij nodig. Altijd is er sprake van het maken van verbindingen. Verbindingen tussen mensen, tussen organisaties en/of tussen verschillende vakgebieden. Op dit moment is voor mij een ‘verrassing’ dat het maken van verbindingen niet meer lukt met een aantal lokale GroenLinksleden. Op persoonlijk vlak is dat niet leuk. Is het erg als het gaat om het behalen van groene resultaten? Of schept het juist nieuwe mogelijkheden? Ik denk het laatste.  Onverwachts loop ik tegen nieuwe links (verbindingen) aan waarmee ook binnen Stichtse Vecht gezamenlijk en met passie en realiteitszin aan een duurzame gemeente gewerkt kan worden. Ik ga jullie daarvan op de hoogte houden! Vanaf nu steek ik niet veel tijd en energie meer in lokaal GroenLinks en ga ik onder een nieuwe vlag verder. Werktitel van die nieuwe vlag: Links in ’t groen.

Met het afleggen van de zuiveringseed in een onhandige collegezaal van Nijenrode zijn nu 40 bestuurders benoemd in Stichtse Vecht. We hebben nu 1 waarnemend burgemeester, 6 wethouders en 33 raadsleden. En belangrijker: er ligt een coalitieprogramma. Na maanden van campagnevoeren, afscheid nemen van de 3 oude gemeenten en het kennismaken met de nieuwe gemeente, kan er nu eindelijk weer eens aan inhoud gewerkt worden. Wat gaan onze inwoners merken van dit nieuwe bestuur? Zelf ben ik als één van die benoemde raadsleden niet ontevreden met het programma dat er ligt. Eén van de twee rode draden is duurzaamheid. In elk voorstel van het college of de raad komt een duurzaamheidsparagraaf.  Meteen in 2011 worden we millenniumgemeente, sluipverkeer wordt aangepakt,  geen verhoging OZB en geen grote bouwplannen zijn woorden uit het coalitieprogramma. Nu eens kijken hoe de woorden omgezet gaan worden in daden!

Tot mijn grote schrik heeft ons landelijk boegbeeld, Femke Halsema, ons per direct verlaten. De koers die Femke met GroenLinks wil gaan, spreekt mij erg aan. Niet langer aan de zijkant van het politieke spectrum, maar meer naar het midden. Vooral als het gaat over zaken als duurzaamheid, sociale rechtvaardigheid en rondom vrede en veiligheid zullen we haar geluid en haar gezag gaan missen. Het goede nieuws is natuurlijk dat in Jolande Sap een waardig opvolger is gevonden. Haar economische invalshoek zou wel eens van groot belang kunnen zijn om een groter publiek te laten zien dat duurzame ontwikkeling ook vanuit economisch belang de enige kans is om de huidige financiële en klimaatcrises te boven te komen.

Een dwarsligger kan 2 functies hebben. Het kan net als een spoorbiels een verbinding vormen, maar het kan ook dwars tegen gevestigde meningen ingaan. Ik begin deze eerste dwarsligger als een verbindende dwarsligger.

Op 24 november 2010 behaalde GroenLinks bij de gemeenteraadsverkiezingen 2 zetels. Dat ik als nummer 2 op de lijst in de raad van Stichtse Vecht kom, is dus niet vreemd. Voor veel kiezers is het wel onverwacht dat de nummer 4, Piet Paul, in de raad komt. De nummers 1 en 3 hebben zich namelijk in de campagne teruggetrokken. Ik betreur dat om diverse redenen nog steeds. Feit is echter dat Piet Paul en ik nu in de raad komen. We staan allebei achter hetzelfde verkiezingsprogramma, willen allebei een duurzaam en sociaal Stichtse Vecht en we hebben de afgelopen 5 jaar in Breukelen intensief en succesvol samengewerkt. Helaas is door emoties, onvolledige informatie en tunnelvisie een situatie ontstaan waardoor er met een royementsprocedure wordt gedreigd en waardoor Piet zich op dit moment niet voor kan stellen om samen met mij in 1 fractie te zitten. Dat is echter wel de verbinding die ik nu graag wil aanbrengen: Piet en ik moeten zo snel mogelijk de koppen bij elkaar steken, zodat we meteen op 3 januari met een robuuste GroenLinksfractie kunnen beginnen!

Hiernaast de actieve GroenLinksers waarmee we de campagne ingingen (klik op foto om te vergroten). Daar zijn ook ervaren Cock-watchers bij die weten dat ik veel waarde hecht aan feiten en aan hoor en wederhoor. Enkele feiten: het landelijk bestuur van GroenLinks heeft een (ietwat eenzijdig) persbericht over onze perikelen uitgedaan en ik heb daar een reactie op gegeven. Kijk verder ook eens op de site van GroenLinks Stichtse Vecht en op die van onze nummer 1 voor een andere blik op het bovenstaande.

De 33 raadsleden voor Stichtse Vecht zijn bekend.  Alle procedures zijn afgerond en we kunnen alle 33 op de eerste raadsvergadering op 3 januari benoemd worden.  Voordat we elkaar echt de nieren gaan proeven, was er een kennismakingsbijeenkomst georganiseerd. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij verrast teruggekomen ben van deze bijeenkomst. Als dit echt de opmaat is voor de komende raadsperiode, dan kunnen onze inwoners rekenen op een constructieve gemeenteraad.  Woorden als respect en vertrouwen gonsden continu rond.  Ook de zojuist benoemde waarnemend burgemeester, Mirjam van ’t Veld, blikt positief vooruit. Zij vroeg heel nadrukkelijk om oude strijdbijlen te begraven.  En doelde daarmee op de poging van 3 lijsttrekkers om haar als burgemeester te wippen. Een mislukte poging kunnen we ondertussen constateren.

Is er dan nergens een minpuntje? Jawel, ik zie een risico bij al deze lieve woorden. Democratie bestaat volgens mij bij de gratie van verschillen. Als er geen verschillen duidelijk gemaakt kunnen worden, dan kan ook een gemeenteraad niet functioneren. Ik beschouw deze eerste kennismakingsdag dan ook als een uitnodiging om constructief zowel verschillen als overeenkomsten tussen politieke partijen te blijven benoemen.