Master of Science – Cock van der Kaaij MSc

Sinds 10 mei 2012 heeft Cock de graad van Master of Science.

De datum op het laatste cursuscertificaat luidde: 10 mei 2012. Sinds 1992 – 20 jaar geleden dus – was dit de 56e module die ik bij de Open Universiteit (ook wel de 14e universiteit van Nederland) afrondde. Dat is een indrukwekkende stapel certificaten. Op 9 november 2012 mag ik die inruilen voor 1 getuigschrift. Dan mag ik Msc achter mijn naam zetten. Dat is geen titel, maar een graad.

Het voelt vreemd aan. Ik studeerde gemiddeld 300 uur per jaar, en dat 20 jaar lang. Niet echt met het doel om een titel, sorry graad, te halen, maar gewoon om kennis op te doen. Om goed werk te kunnen leveren, zowel professioneel, in de politiek of aan de borreltafel. Ik heb er een bloedhekel aan als mensen zonder kennis en zonder onderbouwing van alles en nog wat roepen. Vandaar ook mijn eigen inzet op permanente educatie, maar ook de oproep aan een ieder om levenlang te blijven leren. Met dat laatste ga ik zeker door. Ik voel me ondertussen ambassadeur voor de Open Universiteit en met name voor de bèta-wetenschappen. In deze tijden van bezuinigingen en kortzichtig politiek beleid vanuit Den Haag zit ook de Open Universiteit in een ‘herontwerpfase’. Ik benadruk nu overal het belang van universitair afstands-bèta-onderwijs. Een duurzame ontwikkeling van Nederland kan immers niet zonder mij, hmm, zonder hen.

Politiek manifest: van hijgerigheid naar toekomst

Alles hangt met alles samen

Laat ik weer eens wat een persoonlijk blog over het politieke bedrijf schrijven. Met een stuk of 10 van de 13 fractievoorzitters in Stichtse Vecht pogen we tot betere omgangsvormen te komen. Ik doe daar ook – wellicht tegen beter weten in – enthousiast aan mee, niet zozeer omdat het gezelliger moet worden in raadszaal en op de sociale media, maar vooral omdat we daardoor hopelijk tot betere besluitvorming komen. Daar zijn de inwoners mee gediend en vooral de duurzame ontwikkeling van de gemeente. Met een manifest pogen we tot eendracht te komen en de neuzen te richten.

Juist het hijgerige reageren op kleine zaken, zoals helaas sommige van mijn collega’s (nog) doen, geeft weinig ruimte om aan lange termijn visies te werken. Ik ben voorzichtig optimistisch over de nu gezette stappen. Zeker als het lukt om met z’n tienen te laten zien hoe het ook kan, is er een grote kans dat anderen ook volgen. Eigenlijk is 2012 te belangrijk om rollebollend en kissebissend over (de digitale) straat te gaan. We gaan dit jaar belangrijke besluiten nemen. Hele concrete zaken zoals het ondersteunen van het C-Fordt bij Maarsseveen, vormgeven aan de verdubbelingsplannen van Nijenrode, maar ook aan abstractere zaken als een mobiliteitsvisie, waarin verkeer en parkeren aan bod komt, een woonvisie die moet bestendigen dat we geen groen meer opofferen aan woningbouw en natuurlijk de duurzaamheidsagenda. Een aantal raadsleden zullen bij deze 3 al afhaken, vrees ik, maar voor mij wordt het nog leuker omdat in 2012 ook het fundament wordt gelegd voor een strategische visie die over alles gaat in de gemeente Stichtse Vecht voor de komende tientallen jaren: genaamd Focus op morgen. Geen luchtfietserij, maar een helder beeld van hoe de gemeente er voor onze inwoners en bezoekers uit zou kunnen zien in pakweg 2025, 2030. Inderdaad: alles hangt met alles samen. Maar dat zie je pas als je wat afstand houdt tot de waan van alledag. Ik gun mijn collega’s ook afstand en reflectie. Alleen hierdoor komen we tot een stevige toekomstbestendige gemeente.

Marathonplanning 2012 – nu al man met de hamer

Broer Hans en vriendin Roelien fietsen mee met strandmarathon

De eerste marathon van dit jaar. Ik heb geen flauw idee wat voor marathonjaar dit voor mij wordt. In 2011 heb ik 8 marathons gelopen en ben ik vooral verslingerd geraakt aan onverharde marathons en aan bergmarathons. Het vlakke polderlopen heb ik wel gehad. Denk ik.

8 januari liep ik de Zwarte Marathon. Oorspronkelijk begonnen als illegale loop zonder vergunningen is het nu een nette marathon met 7 vergunningen en heet dan nu ook netjes de strandmarathon Den Haag. Ik had hier twee begeleiders: mijn vriendin Roelien en mijn broer Hans. De eerste 30 km ging lekker, daarna kwam de man met de hamer. Dankzij mijn begeleiders heb ik toch een nette tijd van 4 uur 30 minuten neergezet. Planning 2012: midwintermarathon in Apeldoorn, Galgenbergmarathon op de Utrechtse Heuvelrug, in mei wellicht iets in Baskenland, in de zomer iets bij Monschau en in oktober de beruchte Zeelandmarathon. En tussendoor verzin ik nog wel iets.

Cock en Roelien op top!

Roelien en Cock op top van El Teide – 3718 meter

Op 5 december stonden we op de hoogste berg van Spanje: de El Teide op Tenerife. Een best wel pittige tocht. Je begint de wandeling op 2400 meter. Eigenlijk al te hoog om goed te kunnen acclimatiseren.  Vanwege de gebrekkige informatie hadden we ook een zware rugzak: voedsel voor 2 dagen, slaapzak en ook veel warme kleding. De El Teide staat er om bekend dat in december de eerste sneeuw er kan vallen, de temperatuur onder nul komt en vooral dat het er hard kan waaien. Dit jaar viel alles mee en bleek dat we de helft van het gewicht beneden hadden kunnen laten.

Begrijp ons niet verkeerd: het was vooral een hele mooie tocht. We hebben zo’n beetje alle Canarische eilanden zien liggen. Vooral de hoge delen van Gran Canaria en La Gomera waren vaak te zien. Ook heel fraai waren de schaduwen van de El Teide. ‘s Avonds was die op de wolken te zien en ‘s morgens direct na zonsopgang (best wel koud) als gigagrote punt op de westkant van het eiland.

Uiteraard valt er nog veel meer te vertellen van onze 17-daags verblijf daar, maar dat doen we vooral thuis met vrienden en bekenden. Voor ons was het een welkome onderbreking van het drukke en donkere leven in het Nederlandse eind van het jaar. Overigens heb ik daar ook nog een bergmarathon gelopen in 7 uur en 53 minuten…

Cock als authentieke VVD-er?!

Cock als VVD-er

Op een symposium van de Open Universiteit kwam het thema ‘Risico’s, Rampen en maatschappelijke Reacties’ aan bod. Deze triple-R was gericht op de brand bij Chemie-Pack in Moerdijk in januari 2011. Volgens deskundigen was er eigenlijk sprake van een ‘brandje’. Ondanks de fouten die zijn gemaakt in de coördinatie en bij de brandbestrijding zijn er geen doden gevallen en was er nauwelijks sprake van effecten voor de burgerbevolking. Lees meer…

In een rollenspel mochten de symposiumdeelnemers beslissen of er een nieuwe Chemie-Pack mocht komen, nu twee keer zo groot als de afgebrande versie. Door een merkwaardig toeval kreeg ik de rol van fractievoorzitter van de VVD. Die rol ging me zo goed af dat ik er mee in de prijzen viel. Mede door mijn optreden ging de gemeenteraad (met 21 stemmen voor en 4 tegen) van Moerdijk akkoord met de komst van Chemie-Pack 2.0. Uiteraard met een hoger niveau van veiligheid en met veel duurzame aspecten er in. Ik hoorde later bij de borrel, toen ik nog wat mixed feelings uitte over mijn prijs, dat duurzaamheid niet links of rechts is, maar gewoon het beste voor de maatschappij. En ik had daarbij op authentieke wijze het groenrechtse geluid laten horen. In dat geval heb ik terecht een prijs gewonnen. Vertel het dan maar voort!

Rommelige marathon in Krimpenerwaard – nog zonder polsstok

Weer op weg naar een tijd onder de 4 uur!

De Natuurmarathon van Lekkerkerk is een aanrader voor iedere hardloper die van rust en ruimte wil genieten. Tel daarbij de verzorging en de aandacht die je krijgt en dan wil je voortaan niets anders meer. Toen ik 5 minuten voor het startschot aankwam waren er 101 inschrijvingen. Met mij erbij werd het dus 102. Misschien was ik van slag door de overgang naar de wintertijd, maar ik vergat belangrijke spullen en ik reed 2 keer verkeerd. Gelukkig zijn de organisatoren heel welwillend. Terwijl ik me inschreef, kleedde ik mij om, m’n tas werd veilig opgeborgen en zelfs m’n autosleutels die ik ergens op de grond had laten liggen, kreeg ik na afloop persoonlijk weer overhandigd. Het startschot werd uitgesteld, omdat ik mijn nummer nog moest opdoen.

De eerste 5 km had ik nodig om weer even tot rust te komen. Ik startte veel te snel, had niets van te voren gedronken en moest mijn tempo nog vinden. Dat vond ik bij Marry Teeuwen en haar haas Robert Hoek. Het doel van Marry was om ergens rond de 3:50 te eindigen. Dat leek mij ook wel wat. Drie weken geleden liep ik immers 3:55 op de Bosmarathon in Soest. Hier in de Krimpenerwaard waren echter behoorlijke stukken graskade, onverharde paden en zelfs een stuk weiland. Dat drukte het tempo wel. Het leverde wel gespreksstof op voor wat filosofische beschouwingen over de hardloopmentaliteit van ‘ons’ polderlopers. Dat streven naar gelijkmatig lopen, zelfs als het terrein anders is. Steeds maar weer kijken hoe lang we over een km deden. Als het streven van 5 minuut en 24 seconden niet gehaald werd, was er meteen reden voor bijsturing. Geef mij dan maar de onvoorspelbaarheid van de bergen. Zie mijn eerdere blog over dansen en zweven in een marathon. Ik denk dat deze natuurmarathon voor meer hardlopers aantrekkelijk wordt, als die nog meer onvoorspelbaar wordt. Voortaan geen parcours meer van te voren bekend maken. Nog meer door weilanden, ligboxstallen en andere verrassingen.  Misschien is een keer polsstokspringen er in ook wel leuk. Ik kijk al uit naar de volgende aflevering!

Doe mij maar eb

Ontspanning

Iedereen heeft ondertussen wel begrepen dat het goed mis is met de wereldeconomie.  Velen kijken met angst en beven naar tabellen, cijferreeksen en prognoses en zien dat ze lager of hoger uitvallen dan gunstig is voor ons.  En als er niets veranderd (een dag of zo) dan worden we daar weer nerveus van. Alles bij elkaar een zenuwslopend tijdverdrijf. Fijner is het om op het strand te zitten, het eb te zien worden en te genieten van de capriolen van vogels. Het kost niets en is op lange termijn veel zinvoller. We zijn veel te druk bezig met onze zelf gecreëerde drama’s. We vergeten dat er een echte fysieke wereld is die onze aandacht en zorg veel dringender nodig heeft.

Introductieweek Nijenrode

Deze week is ook het studiejaar bij Nijenrode Universiteit weer begonnen. Studenten kregen als opdracht in deze introductieweek om iets nuttigs naar de campus te brengen. Aangezien ik een verzamelaar ben van van alles en nog wat (omdat ik nooit iets weggooi), is er bij mij altijd wel wat te halen. Deze week moest er een fiets weg, omdat de fietsschuur wel erg vol wordt met een stuk of 15 fietsen. De afgelopen 2 weken had ik weer 2 fietsen het hol in gesleept.  Het thuisfront had mij opdracht gegeven om er dan ook maar 2 weg te werken.

Een oude damesfiets kwam zodoende op het bord bij AH terecht. En uiteraard lezen studenten ook die borden. Al snel had ik een telefoontje voor de fiets. Ze schrokken wel van de loopafstand. Ik woon 2800 meter van de AH vandaan. Toch waren ze er met 10 minuten. Ook hardlopers vraagt u zich misschien af. Nou nee, ze hadden gewoon een lift geregeld.  De fiets wisselde van eigenaar voor 10 euro en een roze stuiterbal van 44 mm doorsnede. Als de studenten op deze manier het mooiste verhaal van het binnenhalen van een nuttig ding weten op te hoesten, dan winnen ze een fles (fris?) drank. Ik ben helaas vergeten om een afspraak te maken dat we die dan met z’n 3-en delen…

Duurzaamheidsagenda van Atsma

In het regeerakkoord van VVD-CDA staat slechts 4 keer het woord duurzaamheid. Toch werkt staatssecretaris Joop Atsma aan een Duurzaamheidsagenda. Over een week of 2 maakt hij die bekend. Als lid van de VVM (vereniging van milieuprofessionals) heb ik meegedacht over een advies aan Atsma. In het advies hebben we Atsma gevraagd om nog voor de zomervakantie met ons van gedachten te wisselen hierover. Blijkbaar maakt Atsma hier geen gebruik van, want hij heeft niets van zich laten horen. Lees het advies.

Het advies geeft duidelijk aan dat de urgentie groot is en dat er volop mogelijkheden zijn om een duurzamer Nederland te realiseren. Kunnen en willen zouden echter bij dit kabinet wel eens heel verschillende dingen kunnen zijn…

Puzzelstuk in Stichtse Vecht

Op 1 augustus mochten mijn vriendin en ik de wereld vanuit de lucht bekijken. In Groenekan hielpen we mee om de heteluchtballon op te bouwen. Het was een relatief klein exemplaar voor 4 personen. Toch moest er eerst 4000 m3 koude lucht in. Vier miljoen liter is dat.  Die lucht werd warmgestookt met 2 grote gasbranders en toen konden we de lucht in. De wind was voor ons heel gunstig. Hierdoor kwamen we al snel boven het grondgebied van onze eigen gemeente te hangen. Duidelijk is dat de stad Utrecht een heel mooi groen gebied naast zich heeft liggen. Ik zal nog meer mijn best gaan doen om het groen te houden. Helpen jullie mee? En als je toch meedoet: heb je een flauw idee waar het puzzelstuk op de foto zich bevindt?

Uiteindelijk zijn we bijna 2 uur in de lucht geweest en zijn we na een heerlijke ontspannen tocht geland in Breukelen. Hier werden we tot baron en barones van Groenekan tot Nijenrode geslagen. Champagnedoop en certificaten geven het een officieel tintje.