Een jaar zit mijn vader nu in een verzorgingshuis. Hij is 85 jaar en gaat zowel fysiek als mentaal langzaam maar zeker achteruit. Dat is natuurlijk heel jammer, maar wel de werkelijkheid. Je hoopt dan dat we het in Nederland zo geregeld hebben dat bij een oplopende zorgvraag ook een oplopende zorgverlening komt. In ons geval blijkt dat ijdele hoop. Al meer dan 3 maanden kan het verzorgingshuis waar mijn vader verblijft de noodzakelijke zorg niet verlenen. Zowel met honing als met azijn hebben we geprobeerd de bureaucraten in beweging te krijgen. Eerst was er onderbezetting vanwege de drukke decembermaand, daarna een gesloten ‘cliëntenservice’ vanwege Kerst en Oud en Nieuw, vervolgens wintersportvakantie van belangrijke medewerkers. En nu ben ik nog niet eens volledig.

De (meeste) verzorgenden doen hun stinkende best om ondanks alle beperkingen zo’n goed mogelijke zorg te verlenen. Naar hun gaat dan ook mijn kritiek niet. Wel ben ik woest op het (politieke) systeem dat deze manier van omgaan met onze ouderen tolereert en zelfs aanmoedigt. Misschien bent u dat ook wel. Denk dan hieraan als u op 2 maart in het stemhokje staat.

Voor mij is het nog steeds schoolvakantie. Pas op 10 januari beginnen de Arabische lessen weer. Ik zit nu in het tweede jaar, het lezen en het schrijven van het MSA (Modern Standaard Arabisch) gaat ondertussen redelijk. Het grootste probleem is het bijhouden van mijn Arabische woordenschat. In het eerste jaar hebben we zo’n 300 woorden geleerd. In deze vakantie heb ik getest wat ik daarvan nog wist. De resultaten zijn schokkend. Zeker 80% is ergens in duistere spelonken van het geheugen terechtgekomen. Met wat moeite vind ik ze wel weer terug, maar er is zeker geen sprake van een actieve beheersing. Voor mij is het nu te laat, maar voor de jongere lezers: leer je talen zo jong mogelijk!

Wellicht vraag je je af, waarom wil Cock eigenlijk Arabisch leren? Een grapjas zei gisteren nog tegen me: ‘Stop toch met dat Arabisch, nu Geert Wilders het voor het zeggen heeft, kunnen we hier gewoon Nederlands blijven spreken.’ Als linkse optimist (een pleonasme?) denk ik dat deze rechtse ruk tijdelijk is en daarnaast wil ik graag doorgaan met reizen en met name naar het Midden-Oosten.

Vooruit dan, één belangrijke zin: annaa oehibboekoem! Fonetisch geschreven voor: ik hou van jullie!

(luister, ga terug naar dit venster en lees!)

Ooh, laten we beginnen – Steve wandelt de straat af – Met de veiligheidspal helemaal naar beneden getrokken – Er is geen ander geluid dan het geluid van zijn voeten – Machinegeweren klaar om te vuren – Ben je klaar, hey, ben je hier klaar voor – Zit je op het puntje van je stoel – Buiten verscheuren de kogels – het geluid van de beat – ueah

Een ander bijt in het stof – Een ander bijt in het stof – En een ander is weg en een ander is weg – Een ander bijt in het stof, eh – Hey, ik ga jou ook pakken – Een ander bijt in het stof

Hoe denk je dat ik mee ga komen – Zonder jou als je weg bent – Je nam me voor alles wat ik had – en schopte me uit mezelf – Ben je blij? Ben je tevreden? – Hoe lang kun je de hitte volhouden – Buiten verscheuren de kogels – het geluid van de beat – Kijk uit

Een ander bijt in het stof – Een ander bijt in het stof – En een ander is weg en een ander is weg – Een ander bijt in het stof, eh – Hey, ik ga jou ook pakken – Een ander bijt in het stof – Hey, – oh neem het – Bijt in het stof – bijt in het stof hey – Hey – Een ander bijt in het stof – Een ander bijt in het stof, ow – Een ander bijt in het stof, hey hey – Een ander bijt in het stof, heeey – Ooh, wijs het aan – Er zijn veel manieren waarop je een man pijn kan doen – En hem naar de grond halen – Je kan hem verslaan – Je kan valsspelen tegen hem – Je kunt hem slecht behandelen en hem verlaten – Als hij depressief is – Maar ik ben klaar, ja, ik ben klaar voor je – Ik sta op mijn eigen twee voeten – Buiten verscheuren de kogels – Herhalend het geluid van de beat – Oh yeah

Een ander bijt in het stof – Een ander bijt in het stof – En een ander is weg en een ander is weg – Een ander bijt in het stof, eh – Hey, ik ga jou ook pakken – Een ander bijt in het stof – Schiet – Hey, in orde

Kortom: we waren bij Queen, the musical.

Deze dagen zijn ook dagen van rust en reflectie. Op de reflectie kom ik nog wel een keer terug. Wel kan ik alvast constateren dat 2010 voor mij een stuk rustiger was dan 2009. En die rust gun ik jullie ook. Rust is niet hetzelfde als niets doen en in je eentje op de bank zitten. Je mag meteen beginnen met samenwerken: klik hier. Als je het goed doet, heb je aan zes klikken genoeg.

Ik heb al vaker betoogd dat hardlopen voor mij van levensbelang is om politiek te kunnen bedrijven. Zowel bij de voorbereiding voor een marathon als voor het behalen van een politiek succes heb je een lange adem nodig. In 2010 heb ik 5 marathons gelopen, onder andere in Rotterdam waar ik een persoonlijk record van 3 uur en 31 minuten liep. Ik ben benieuwd hoeveel marathons ik in 2011 ‘nodig’ heb.

Vandaag had ik een halve marathon willen lopen, de Linschotenloop. Sowieso is dat een legendarische loop. Ik heb daar al regelmatig met gure noordoosters gelopen, of met striemende hagel vol in het gezicht. De organisatie heeft nog nooit afgelast. Tot vandaag dan. 15 cm sneeuw liet zich niet verwijderen en het parkoers vroor al weer op. Balen voor mij. Zowel fysiek als mentaal was ik er helemaal klaar voor. Ik geloof dat ik nu meer vermoeid ben door het niet-lopen van deze 21,1 km… Op de foto zie je mij met Frank Masteling (nu VVD-raadslid in Stichtse Vecht) lopen tijdens de Bosdijkloop in een onbesneeuwd Vinkeveen.