Auteursarchief: Cock van der Kaaij

Getuigschrift Master of Science

November 2012: na 19 jaar studie studie bij de Open Universiteit ben ik Master of Science.

Op 9 november 2012 – toevallig ook de dag waarop mijn vriendin 50 jaar werd – ontving ik in de Vondelkerk in Amsterdam het getuigschrift dat mij het recht geeft de graad van Master te gebruiken. Een moment waar ik trots op ben. Velen bezorgden ons een gedenkwaardige dag. Ik heb nu dus mijn getuigschrift en kan – zoals iemand gekscherend zei – eindelijk aan m’n carrière beginnen. De keuze om de eigen decaan de uitreiking te laten doen, bleek een goede. Van de 16 uitreikingen was ik de enige over wie decaan Prof. Dr. Paquita Perez iets écht persoonlijks kon zeggen. Dat gebeurde dan ook: “In het bestuurswerk voor de Open Universiteit is Cock confronterend. Hij doet en denkt vaak anders dan wij verwachten. Soms kwam hij met opmerkingen waar de hele faculteitsstaf niet aan gedacht had. Uiteindelijk zijn we dat zeer gaan waarderen!”
Hier heb ik natuurlijk niets meer aan toe te voegen.

Van de vele gelukwensen, kadobonnen, fairtradeproducten en boeken zal het wel even duren voordat dat allemaal opgegeten, opgedronken, verzilverd of gelezen is. We genieten nog steeds na van deze mooie dag. Uiteindelijk zijn toch de warme contacten met familie, vrienden, buren, mede50-plussers, andere jongeren, gelijkgestemden én andersdenkenden belangrijker dan geld en spullen.

Eerdere blog: klik hier en voor meer foto’s van de uitreiking in de Vondelkerk:
http://www.open.ou.nl/stcentra/Amsterdam/121109-huldigingVondelkerk/

 

Marx 2.0 – onaardige mensen nodig!

Transitie naar duurzaamheid heeft crisis nodig. En onaardige slimme mensen om er beweging in te krijgen.

Eindelijk is aangetoond dat mijn leven zin heeft! Hoogleraar Jan Rotmans is een expert op het gebied van transities, van maatschappelijke veranderingen. Hij verkondigt dat het tijd is voor marxisme 2.0. In plaats van de woorden revolutie en Verelendung spreekt hij over transitie en crisis om een paradijselijke toekomst voor iedereen te bereiken. Gelukkig zitten we nu in de goede tijd en helpen de economische crisis, de klimaatcrisis en de energiecrisis ons vooruit. Daarvoor is het wel nodig dat er trekkers zijn die niet moe te worden om dat te blijven benadrukken. De behoudende gevestigde orde vindt het echter niet leuk om hun privileges van energieverspilling en hoge salarissen kwijt te raken ten gunste van toekomstige generaties en armere wereldburgers. Dus worden de mensen die een eerlijkere verdeling willen aangevallen en onaardig gevonden. In zowel mijn politieke werk als in mijn professionele pogingen tot het verduurzamen van de maatschappij ervaar ik dat regelmatig. Gelukkig hebben wij-activisten (let op: dit wordt een geuzennaam!) het tij dus mee. En dat geeft weer energie om door te gaan!

Lees ook het boek van Jan Rotmans: In het oog van de orkaan.

Nuon probeert mij vuile stroom te verkopen!

Nuon probeert milieukundige aan de vuile stroom te krijgen voor een paar tientjes voordeel!

Energiegigant Nuon heeft gegevens van de Kamer van Koophandel gekocht en probeert nu kleine zelfstandigen – zoals ik – als klant te krijgen. Het enige argument dat ze gebruiken is: u bent goedkoper uit. De man die aan de deur kwam, had geen antwoorden op de vraag of Nuon eigenlijk nog wel duurzaamheidsambities heeft. Hij mompelde iets over ondernemers die daar geen interesse meer in hebben en gaf ondertussen ook nog af op die goedkope zonnepanelen uit China. Dat is allemaal rommel volgens hem. Ik liet hem ons dak zien dat vol ligt met die Chinese panelen en dat die nu al meer opwekken dan verwacht is. Ach zei ie: dat komt nog wel dat ze kapot gaan. Ik heb deze man maar gauw de deur uitgezet. Gelukkig weet ik uit eigen ervaring dat er genoeg ondernemers zijn die wel voor duurzaamheid kiezen en niet alleen maar naar een kostenreductie van een paar euro per maand kijken. Wat mij betreft is Nuon volledig gezakt voor het duurzaamheidsexamen.

Carport is af!

na 2 jaar voorbereiding…

Voor onze voormalige brandweerauto – nu onze expeditie-camper – wilden we graag een dakje. Gemeentelijke regels gaan echter uit van een maximale carporthoogte van 3 meter. Daar past onze camper echter niet onder. Oktober 2010 kregen we van het gemeentebestuur van Breukelen toestemming om 3,5 meter hoog te gaan. Wel moesten we dan zover mogelijk vanaf de openbare weg bouwen. Geen probleem. Wel moesten we hiervoor enkele fruitbomen verplaatsen. Ondertussen is Breukelen opgegaan in de gemeente Stichtse Vecht en begon de mallemolen opnieuw. Eerst werd de aanvraag afgekeurd omdat de tekeningen niet nauwkeurig genoeg waren. De 2e poging – na weer leges betaald te hebben – lukte wel. September 2011 kregen we de definitieve vergunning. Dat wil zeggen: we hebben vergunning voor ‘de activiteit bouwen waarvoor geen vergunning is vereist’. We zijn gestopt om het proberen te snappen. Eerst de bouwtekeningen afkeuren en daarna verklaren dat ‘de activiteit bouwen niet is beoordeeld’. Hopelijk worden andere inwoners van Stichtse Vecht klantvriendelijker behandeld… Wij zijn toch blij met ons afdakje, hoewel de leges van 1378 euro niet in verhouding staan met de bouwkosten van een paar honderd euro.

Klanten willen weer burgers worden in doe-het-zelfcultuur

Benzinebonnen uit 1973 – een crisis is een kans.

Ik roep wel vaker: elke crisis is een kans. Wetenschappers komen nu ook tot die conclusie en verklaren: ‘Een crisis is een collectieve ervaring die de ogen opent. Het falen van oude ideeën wordt aangetoond, nieuwe ideeën zijn opeens haalbaar’.

Met name de ideeën in de financiële markten hebben gefaald. Daarbij geholpen door overheden. Gek genoeg wordt voor de oplossing van de crisis gedacht aan meer markt en aan meer (Europese) overheid. Burgers hebben vervolgens 2 mogelijkheden. Of ze geven toe aan hun machteloze populistische woede (en stemmen niet of op figuren die de crisis niet oplossen). Of ze nemen het heft in eigen handen. Ik kies voor die laatste mogelijkheid. Niet langer als passieve klant afhankelijk van bureaucratische instanties, maar onze eigen auto delen, zelf met zonnepanelen op eigen dag elektriciteit  opwekken en zelf onze eigen groente verbouwen.

Anno 2012 is dat geen grijze wollensokkenhouding meer, geen kleinschalig activisme, maar de invulling van duurzaam burgerschap.

Master of Science – Cock van der Kaaij MSc

Sinds 10 mei 2012 heeft Cock de graad van Master of Science.

De datum op het laatste cursuscertificaat luidde: 10 mei 2012. Sinds 1992 – 20 jaar geleden dus – was dit de 56e module die ik bij de Open Universiteit (ook wel de 14e universiteit van Nederland) afrondde. Dat is een indrukwekkende stapel certificaten. Op 9 november 2012 mag ik die inruilen voor 1 getuigschrift. Dan mag ik Msc achter mijn naam zetten. Dat is geen titel, maar een graad.

Het voelt vreemd aan. Ik studeerde gemiddeld 300 uur per jaar, en dat 20 jaar lang. Niet echt met het doel om een titel, sorry graad, te halen, maar gewoon om kennis op te doen. Om goed werk te kunnen leveren, zowel professioneel, in de politiek of aan de borreltafel. Ik heb er een bloedhekel aan als mensen zonder kennis en zonder onderbouwing van alles en nog wat roepen. Vandaar ook mijn eigen inzet op permanente educatie, maar ook de oproep aan een ieder om levenlang te blijven leren. Met dat laatste ga ik zeker door. Ik voel me ondertussen ambassadeur voor de Open Universiteit en met name voor de bèta-wetenschappen. In deze tijden van bezuinigingen en kortzichtig politiek beleid vanuit Den Haag zit ook de Open Universiteit in een ‘herontwerpfase’. Ik benadruk nu overal het belang van universitair afstands-bèta-onderwijs. Een duurzame ontwikkeling van Nederland kan immers niet zonder mij, hmm, zonder hen.

Politiek manifest: van hijgerigheid naar toekomst

Alles hangt met alles samen

Laat ik weer eens wat een persoonlijk blog over het politieke bedrijf schrijven. Met een stuk of 10 van de 13 fractievoorzitters in Stichtse Vecht pogen we tot betere omgangsvormen te komen. Ik doe daar ook – wellicht tegen beter weten in – enthousiast aan mee, niet zozeer omdat het gezelliger moet worden in raadszaal en op de sociale media, maar vooral omdat we daardoor hopelijk tot betere besluitvorming komen. Daar zijn de inwoners mee gediend en vooral de duurzame ontwikkeling van de gemeente. Met een manifest pogen we tot eendracht te komen en de neuzen te richten.

Juist het hijgerige reageren op kleine zaken, zoals helaas sommige van mijn collega’s (nog) doen, geeft weinig ruimte om aan lange termijn visies te werken. Ik ben voorzichtig optimistisch over de nu gezette stappen. Zeker als het lukt om met z’n tienen te laten zien hoe het ook kan, is er een grote kans dat anderen ook volgen. Eigenlijk is 2012 te belangrijk om rollebollend en kissebissend over (de digitale) straat te gaan. We gaan dit jaar belangrijke besluiten nemen. Hele concrete zaken zoals het ondersteunen van het C-Fordt bij Maarsseveen, vormgeven aan de verdubbelingsplannen van Nijenrode, maar ook aan abstractere zaken als een mobiliteitsvisie, waarin verkeer en parkeren aan bod komt, een woonvisie die moet bestendigen dat we geen groen meer opofferen aan woningbouw en natuurlijk de duurzaamheidsagenda. Een aantal raadsleden zullen bij deze 3 al afhaken, vrees ik, maar voor mij wordt het nog leuker omdat in 2012 ook het fundament wordt gelegd voor een strategische visie die over alles gaat in de gemeente Stichtse Vecht voor de komende tientallen jaren: genaamd Focus op morgen. Geen luchtfietserij, maar een helder beeld van hoe de gemeente er voor onze inwoners en bezoekers uit zou kunnen zien in pakweg 2025, 2030. Inderdaad: alles hangt met alles samen. Maar dat zie je pas als je wat afstand houdt tot de waan van alledag. Ik gun mijn collega’s ook afstand en reflectie. Alleen hierdoor komen we tot een stevige toekomstbestendige gemeente.

Marathonplanning 2012 – nu al man met de hamer

Broer Hans en vriendin Roelien fietsen mee met strandmarathon

De eerste marathon van dit jaar. Ik heb geen flauw idee wat voor marathonjaar dit voor mij wordt. In 2011 heb ik 8 marathons gelopen en ben ik vooral verslingerd geraakt aan onverharde marathons en aan bergmarathons. Het vlakke polderlopen heb ik wel gehad. Denk ik.

8 januari liep ik de Zwarte Marathon. Oorspronkelijk begonnen als illegale loop zonder vergunningen is het nu een nette marathon met 7 vergunningen en heet dan nu ook netjes de strandmarathon Den Haag. Ik had hier twee begeleiders: mijn vriendin Roelien en mijn broer Hans. De eerste 30 km ging lekker, daarna kwam de man met de hamer. Dankzij mijn begeleiders heb ik toch een nette tijd van 4 uur 30 minuten neergezet. Planning 2012: midwintermarathon in Apeldoorn, Galgenbergmarathon op de Utrechtse Heuvelrug, in mei wellicht iets in Baskenland, in de zomer iets bij Monschau en in oktober de beruchte Zeelandmarathon. En tussendoor verzin ik nog wel iets.

Cock en Roelien op top!

Roelien en Cock op top van El Teide – 3718 meter

Op 5 december stonden we op de hoogste berg van Spanje: de El Teide op Tenerife. Een best wel pittige tocht. Je begint de wandeling op 2400 meter. Eigenlijk al te hoog om goed te kunnen acclimatiseren.  Vanwege de gebrekkige informatie hadden we ook een zware rugzak: voedsel voor 2 dagen, slaapzak en ook veel warme kleding. De El Teide staat er om bekend dat in december de eerste sneeuw er kan vallen, de temperatuur onder nul komt en vooral dat het er hard kan waaien. Dit jaar viel alles mee en bleek dat we de helft van het gewicht beneden hadden kunnen laten.

Begrijp ons niet verkeerd: het was vooral een hele mooie tocht. We hebben zo’n beetje alle Canarische eilanden zien liggen. Vooral de hoge delen van Gran Canaria en La Gomera waren vaak te zien. Ook heel fraai waren de schaduwen van de El Teide. ‘s Avonds was die op de wolken te zien en ‘s morgens direct na zonsopgang (best wel koud) als gigagrote punt op de westkant van het eiland.

Uiteraard valt er nog veel meer te vertellen van onze 17-daags verblijf daar, maar dat doen we vooral thuis met vrienden en bekenden. Voor ons was het een welkome onderbreking van het drukke en donkere leven in het Nederlandse eind van het jaar. Overigens heb ik daar ook nog een bergmarathon gelopen in 7 uur en 53 minuten…

Cock als authentieke VVD-er?!

Cock als VVD-er

Op een symposium van de Open Universiteit kwam het thema ‘Risico’s, Rampen en maatschappelijke Reacties’ aan bod. Deze triple-R was gericht op de brand bij Chemie-Pack in Moerdijk in januari 2011. Volgens deskundigen was er eigenlijk sprake van een ‘brandje’. Ondanks de fouten die zijn gemaakt in de coördinatie en bij de brandbestrijding zijn er geen doden gevallen en was er nauwelijks sprake van effecten voor de burgerbevolking. Lees meer…

In een rollenspel mochten de symposiumdeelnemers beslissen of er een nieuwe Chemie-Pack mocht komen, nu twee keer zo groot als de afgebrande versie. Door een merkwaardig toeval kreeg ik de rol van fractievoorzitter van de VVD. Die rol ging me zo goed af dat ik er mee in de prijzen viel. Mede door mijn optreden ging de gemeenteraad (met 21 stemmen voor en 4 tegen) van Moerdijk akkoord met de komst van Chemie-Pack 2.0. Uiteraard met een hoger niveau van veiligheid en met veel duurzame aspecten er in. Ik hoorde later bij de borrel, toen ik nog wat mixed feelings uitte over mijn prijs, dat duurzaamheid niet links of rechts is, maar gewoon het beste voor de maatschappij. En ik had daarbij op authentieke wijze het groenrechtse geluid laten horen. In dat geval heb ik terecht een prijs gewonnen. Vertel het dan maar voort!